Μπήκαν στην Πόλη οι Οχτροί......!!!!

(Γενικής φύσεως ο τίτλος, όχι μόνο για τους Τούρκους.)

ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ
Τεύχος Δεύτερο
Αρ. Φύλλου 867
10 ΙΟΥΛΙΟΥ 2006

Το πρωτότυπο μπορείτε να το λάβετε τηλεφωνικά ή με fax. Θα λάβετε 20 σελίδες με 7.οο ευρώ περίπου με αντικαταβολή.

Τώρα θα αναρωτιέστε τι είναι αυτό?
Θα ξεκινήσω απλά.

Όταν οι Άγγλοι απαιτούν στα σχολεία τους τα Αρχαία Ελληνικά, εμείς υποχρεώνουμε τα ελληνόπουλα έστω και της Θράκης να μάθουν Τούρκικα.
Τουρκοποίηση της εκπαίδευσης στη Θράκη και υποβιβασμός της ελληνικής σε δεύτερη γλώσσα και φυσικά όλοι αυτοί οι εκπαιδευτικοί πληρώνονται από τα δικά μας χρήματα.
Θα μου πείτε ότι είναι τουρκοποίηση όλων των μουσουλμάνων της Θράκης.
Και εγώ σας λέω ότι σε 15 με 20 χρόνια το κρυφό σχολείο θα λειτουργήσει ξανά και αυτή τη φορά χωρίς την αιτία του πολέμου αλλά στο όνομα των καλών σχέσεων της γειτονίας και θα γίνει της μολδοβλαχείας!

Γιατί λοιπόν με την υπ΄ αριθμών 61539/ Γ2 (ΦΕΚ Β΄ 867 , 10/7/2006) απόφαση του υπουργού εκδόθηκε “ αναλυτικό πρόγραμμα σπουδών” για την διδασκαλία της τουρκικής γλώσσας στο Γυμνάσιο.
Για την εφαρμογή του πολιτικού αυτού προγράμματος διδασκαλίας επιλέχτηκαν οι εξής μονάδες:
4ο Γυμνάσιο Ξάνθης
6ο Γυμνάσιο Ξάνθης
1ο Γυμνάσιο Κομοτηνής
2ο Γυμνάσιο Κομοτηνής
4ο Γυμνάσιο Κομοτηνής
Τα παιδιά θα ξεκινούν από το επίπεδο των αρχαρίων όπως στην Αγγλική γλώσσα, έτσι ώστε να είναι δυνατή η απόκτηση ενός ευρύτατου φάσματος “πολυπολιτισμικών εμπειριών” από τους μαθητές , λέει.
Σιγά – σιγά λοιπόν αντί να προάγει στα νηπιαγωγεία την ελληνική γλώσσα θα προάγει την τουρκική όπως και έγινε η σχετική ερώτηση στην κ. Διαμαντοπούλου κι αυτή δεν απ εκρίθη.
Γυρνώντας για λίγο στα παλιά θα θυμηθούμε ότι από την ίδρυση του σύγχρονου τουρκο-Κεμαλικού, όταν τα ελληνικά στρατεύματα αποχώρησαν από την Ανατολική Θράκη δεν έπεσε ούτε μία ελληνική σφαίρα.

Και όλα αυτά γιατί?
Γιατί από τα άδυτα της ιστορίας έχουμε διδαχτεί για το ουράνιο, το χρυσό, το πετρέλαιο που υπάρχει εκεί.
Και εκτός απ΄ αυτό είναι και ο συνδετικός κρίκος Ασίας – Ευρώπης και συγκεντρώνει και θα συγκεντρώσει βαριά βιομηχανία- σημαντικά οικονομικά και τραπεζικά κεφάλαια.
Φυσικά έδρα αυτού όλο αυτό το αλισβερίσι η Θράκη.
Θα μας αφήσουν οι μουσουλμάνοι να προεδρεύσουμε εμείς?
Δε νομίζω!!!
Και τι άλλο σας έχω και τι άλλο σας έχω!
Ήδη η Google Earth χαρακτηρίζει τη Θράκη ως “Ανεξάρτητη Δημοκρατία της Δυτικής Θράκης”, κι εμείς επί 2,5 χρόνια καταγγέλλουμε τις προσπάθειες τις Άγκυρας να το θέτει θέμα για ανεξάρτητη
Θράκη.
Μας πρόλαβαν οι Αμερικάνοι!
Που αναφέρουν στο χάρτη καθαρά τον τίτλο ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ και απειλούν και με ποινικές κυρώσεις σε περίπτωση που αναρτηθεί ο χάρτης και επανεκδοθεί.
Από πάνω οι Σκοπιανοί και εμείς εδώ θα διδάσκουμε Τούρκικα, που δε τα μάθαμε σε 400 χρόνια σκλαβιάς θα τα μάθουμε τώρα και ας είχαν μάθει τότε οι Τούρκοι τα ελληνικά.
Άσε και εκείνο το CNN που στο ερωτηματολόγιο του προβάλει θέμα με τίτλο “πόσα γνωρίζετε για τη Μακεδονία?”
Οοεοο!!

Αχ! πόσα πράγματα μάθαμε σε εκείνο το μάθημα της Κοινωνιολογίας, τρίτη λυκείου λίγο πριν τις Πανελλαδικές αλλά οι μνήμες ακόμα νωπές.
Είχαμε διδαχτεί ότι ένα κράτος μπορεί να χάσει την ταυτότητα του με απλή μεθοδικότητα από τον εχθρό και όχι μόνο με πόλεμο.
Μπορεί να θεωρηθεί με το πέρασμα των χρόνων ως ανεξάρτητο όταν έχει διαφοροποιήσει τη :
• Γλώσσα, τα ήθη και τα έθιμα
• Τον τρόπο ζωής
• Έχει ενιαίο συμπαγές και αδιαίρετο γεωγραφικό χώρο
• Οργανωμένη διοίκηση και αυτοδιοίκηση
• Υποτυπώδες σύστημα οικονομίας
• Υποτυπώδες σύστημα υγείας
• Οργανωμένο σύστημα παιδείας και τέλος
• Κοινή ιστορική και εθνική συνείδηση των πολιτών.
Και έρχομαι στον Καλλικράτη , τι γίνεται με τη Θράκη?
Τώρα που θα γίνουν μετατάξεις το πεδίο θα είναι πιο ελεύθερο.
Και πως θα μας ανταποδώσουν όλο αυτό το καλό που τους κάνουμε?
Θα σας πω.
Και αυτοί θα μας ανταποδώσουν με Σεπτεμβριανά.
Αλλά τη φόβο έχουμε εμείς τις νότιας Ελλάδας,αφού είμαστε μακρυά.

Σας έχω όμως κι άλλη μια πληροφορία.
Για κοιτάξτε τον εμπιστευτικό χάρτη που κατάρτισε το Γαλλικό Ινστιτούτο Πετρελαϊκών Ερευνών BEICYP τη δεκαετία του 1980 για λογαριασμό του ελληνικού κράτους.
Ελάτε λοιπόν αναρτήστε το.
Απεικονίζει, με βάση τις έρευνες που είχαν γίνει τις δεκαετίες 1970 και ΄80, τις πιθανότητες να βρεθούν πετρελαϊκά κοιτάσματα στο Αιγαίο και ευρύτερα στην Ανατολική Μεσόγειο.
Συγκλονιστικές αποκαλύψεις.
Υπολογίζεται ότι υπάρχουν ένα με τρία τρισεκατομμύρια κυβικά φυσικού αερίου.
Και πια είναι η κοντινότερη χερσαία περιοχή μετά την Κρήτη στη νότια Ελλάδα.
Φυσικά εμείς.
Από αρχαιοτάτων χρόνων η Πούντα ήτο εμπορικό λιμάνι επί βασιλιά Βοία.
Λέτε τώρα, λες να μάθουμε κι εμείς τούρκικα?.....δε νομίζω!
Πάντως λόγω του ότι είμαστε σε κομβικό σημείο κι εμείς, καλό είναι να φυλάσσουμε Θερμοπύλες και να προσέχουμε.
Η υπουργός κ. Τίνα Μπιρμπίλη και ο υφυπουργός Γιάννης Μανιάτης έχουν ανακοινώσει ότι από την εξόρυξη πετρελαίου θα πηγαίνουν κάθε μέρα 1.300.000 ευρώ στα ασφαλιστικά ταμεία, παράλληλα θα δημιουργήσουν πολλές θέσεις εργασίας και ήδη έχουν ανακοινώσει την ίδρυση Δημόσιου Φορέα Έρευνας Υδρογονανθράκων.
Προβλέπω το επόμενο μήλον της Έριδος μετά τη Θράκη να είναι η λεκάνη του Ηροδότου και φυσικά το μικρό στολίδι του Λακωνικού κόλπου η Ελαφόνησος, η Πούντα , και γενικά η περιοχή των Βατίκων.
Εδώ τόσους υπολογισμούς έχουν κάνει, μέχρι ότι θα εισρεύσουν στα ταμεία 30 δις ευρώ από τα κοιτάσματα της Κρήτης.
΄Ε δε θα μας μάθουν μια άλλη ξένη γλώσσα, για παράδειγμα αυτών με τους οποίους θα έχουν κλείσει τη συμφωνία και θα προεδρεύουν στον τόπο αυτό για λογαριασμό τους!
Ειδικά τώρα που δε θα μπορούμε και να χτίσουμε, και εκεί που ήμασταν κατά της αστυφιλίας και της αποκέντρωσης θα γίνουμε (κατά ανάγκην) πρωτευουσιάνοι.
Γι' αυτό σας λέω τα μάτια σας ανοιχτά, τα σόναρ σε εν γρήγορση και οποίος θέλει όπως έλεγαν και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι.........
“ΜΟΝΩΝ ΛΑΒΕ!!!” ή “ Ή ΤΑΝ Ή ΕΠΙ ΤΑΣ!!!”
Και να 'σ τε σίγουροι πως και τα δικά μας παιδιά μέσ στη πάροδο του χρόνου θα αναφωνήσουν...
“ Τιμή σ΄ εκείνους, όπου στη ζωή των όρισαν και φυλάγουν Θερμοπύλες”
Αφυπνιστείτε γιατί δυστυχώς μου φαίνεται οι ακρίτες θα την πληρώσουν αυτής της νέας εποχής, στο όνομα του μαύρου χρυσού και των σιωνιστικών συνωμοσιών με χειραψίες κάτω απ΄ το τραπέζι και ομιλίες πάνω απ΄ αυτό, που τα πρόσωπα που ομιλούν αναφέρονται συνεχώς στο υπέρτατο καλό, που σκοπό έχουν μοναδικό τον αποπροσανατολισμό.

Γυρίστε όλοι ρίξτε μια ματιά προς τα πίσω.
Εκεί βρίσκετε και η λύση σε σχεδόν όλα μας τα προβλήματα.
Πίσω στο χρόνο και στην εξελικτική διαδικασία, στον ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΜΑΣ.
Ο δικός ο αρχαιότερος απ΄ όλους και ίσως ο μοναδικός.
Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι λύνοντας μαθηματικά το όνομα της χώρας μας, σημαίνει Κέντρο της Γης.
Έχουμε άλλωστε απ΄ το πέρασμα του χρόνου μια στρωματογραφία όσον αφορά τον πολιτισμό μας, μεγάλου βεληνεκούς, και ένα οικοδόμημα που δεν ήταν μόνο αποτέλεσμα εργασίας, αλλά συγχρόνως τόλμης και θάρρους.
Εκτός απ΄ αυτό έχει αποδειχτεί ότι η διατήρηση των παραδόσεων κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις είναι επιτακτική ανάγκη και δεν αποκλείει την πρόοδο ούτε την καθυστερεί αλλά συμβάλει σημαντικά σε αυτήν με πολλαπλούς και διαφόρους τρόπους.
Προφυλάσσοντας σαν κόρη οφθαλμού αυτές προ φυλάσσουμε και το μέλλον των παιδιών μας.
Κι ευτυχώς που ήμαστε από τους λαούς αυτούς, γιατί λαός χωρίς παρελθόν, σημαίνει λαός χωρίς παρόν και σίγουρα χωρίς μέλλον.
Ύστερα από τόση μεγάλη ιστορία είναι κρίμα να καταλήξουμε σαν μία από τις 1.000 φυλές των ΡΟΜ.
Μπορείτε να φανταστείτε το σμιγοπέλαγο νησί χωρίς ζωή, και τις ζωές μας από αυτή τη γη χωρίς αναμνήσεις.

Και κλείνω εδώ.

Μόνο μια τελευταία φράση.

Να δω τα ελληνόπουλα να φωνάζουν το ιστορικό ΟΧΙ !!!! στα τούρκικα και
θα ΠΕΘΑΝΩ!!!!!
Κουντουρόγιαννη Βασιλική
ελαφόνησος

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ “ΔΙΑΥΓΕΙΑ”

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ.

Το πρόγραμμα Διαύγεια (νόμος 3861/2010) στοχεύει στην επίτευξη της μέγιστης δυνατής δημοσιότητας της κυβερνητικής πολιτικής και της διοικητικής δραστηριότητας, την διασφάλιση της διαφάνειας και την εμπέδωση της υπευθυνότητας και της λογοδοσίας από την πλευρά των φορέων άσκησης της δημόσιας εξουσίας.

Είναι κάτι εντελώς νέο? Δε νομίζω.......
Ας ανατρέξουμε πίσω στο παρελθόν.
Έτος 1833:
Στις 16 Φεβρουαρίου .
Επί βασιλείας Όθωνα, δημοσιεύεται στην τότε πρωτεύουσα της Ελλάδας το Ναύπλιο,το πρώτο φύλλο εφημερίδας της Κυβερνήσεως.
Γραμμένο στα ελληνικά και τα γερμανικά, η εφημερίδα ξεκινά με διάγγελμα της αντιβασιλείας προς τον ελληνικό λαό.
Σε αυτό γίνεται αναφορά τόσο στην Επανάσταση του 1821 όσο και στην ¨εσωτερική διχόνοια¨ που εκδηλώθηκε ¨δια του πλέον βδελυρού εγωϊσμου¨ .
Και καθιστά υποχρεωτική τη δημοσίευση όλων των σημαντικών αποφάσεων του κράτους.
“ Όλοι οι φέροντες την ημητέραν υπογραφήν νόμοι και διατάγματα, όλαι αι οι δημοσιότητος χρήζουσαι διατάξεις και διακηρύξεις των ημετέρων υπουργείων, έτι δε αι περί παραιτήσεων ειδοποίησης, θέλουν δημοσιεύεσθαι του λοιπού δια μιας επισήμου εφημερίδος, ή τις θέλει φέρει το όνομα εφημερίς της Κυβερνήσεως του Βασιλείου της Ελλάδας....” αναφέρει η πρώτη εφαρμογή της “Διαύγειας”.
Στη δική μας εποχή, τη “Νέα Εποχή” όπως την αποκαλούν οι περισσότεροι η “Διαύγεια” θα εφαρμόζεται μέσω της ιστοσελίδας et. diavgia,gov. gr.
Με απλά λόγια ο Υπουργός Εσωτερικών, υποχρεώνει όλους τους φορείς του Δημοσίου να αναρτούν όλες τις πράξεις και τις αποφάσεις τους στο Διαδίκτυο τάχιστα και σε περίπτωση που δεν το πράξουν σταδιακά από την 1η Οκτωβρίου θα βρεθούν αντιμέτωποι με πειθαρχικές διώξεις.
Με την ολοκλήρωση της ανάρτησης, η κάθε απόφαση αποκτά έναν μοναδικό αριθμό Αριθμό Διαδικτυακής Ανάρτησης (ΑΔΑ), ο οποίος την πιστοποιεί. Και κάθε πολίτης μπορεί να έχει πρόσβαση από ένα σημείο, στο σύνολο των νόμων και αποφάσεων που εκδίδουν τα κυβερνητικά όργανα, οι φορείς του στενού και ευρύτερου δημόσιου τομέα.
Από τις 15/3/2011 θα ενταχθούν στο Πρόγραμμα “ΔΙΑΥΓΕΙΑ” και οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης Α΄ και Β΄ Βαθμού.
Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να επισημανθεί ότι σε καμία περίπτωση δεν υποκαθιστά το σύστημα δημοσίευσης της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως ή άλλες μορφές δημοσιότητας που προβλέπονται από την ισχύουσα νομοθεσία (πχ. Ανάρτηση σε κοινοτικό κατάστημα, δημοσίευση στον τύπο.)
Ήδη έχουν ξεκινήσει έντονες αντιδράσεις από διάφορες υπηρεσίες για το κατά πόσο ορθή είναι αυτή η διαχείριση της δημόσιας διοίκησης και ο σχεδιασμός της.
Το Τ.Υ.Δ.Κ. Αθηνών (Τεχνικές Υπηρεσίες Δήμων και Κοινοτήτων) των σημερινών περιφερειών σε επιστολή του προς τον Υπουργό κ. Ραγκούση ζητά διευκρινίσεις.
Πιο συγκεκριμένα η επιστολή αναφέρει:

“Κύριε υπουργέ,
Εφόσον ένας από τους βασικούς στόχους του Καλλικράτη, είναι η ορθή διαχείριση της δημόσιας διοίκησης και ο σχεδιασμός, της αναδιάρθρωσης των υπηρεσιών με βάση τις αρμοδιότητες που μεταφέρονται, γιατί δεν συμβαίνει αυτό και με τις ΤΥΔΚ των σημερινών κρατικών περιφερειών,
οι οποίες καταργούνται και οι υπάλληλοι του μετατάσσονται υποχρεωτικά στους Δήμους, ενώ δεν προβλέπεται από τον Καλλικράτη μεταφορά των αρμοδιοτήτων τους?”
Βλέπετε τα τελευταία χρόνια μετά τα συχνότατα σκάνδαλα χρηματισμού που έρχονται στην επιφάνεια, η Ελλάδα μπαίνει σε μια μεταβατική περίοδο μετά τη απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών Γιάννη Ραγκούση για τη δημιουργία και την εφαρμογή του διαδικτυακού ελέγχου, προς απόρριψη και κατεδάφιση των παλαιοτέρων συστημάτων.
Πρωταρχικός παράγοντας για τη διαμόρφωση μιας τέτοιας γόνιμης σκέψεις είναι ο παρασιτισμός που οδήγησε τη χώρα στην παρακμή σε όλα τα επίπεδα και σε όλους τους τομείς.
Όσο για την ανοχή που λειτούργησε σαν ασφαλιστική δικλείδα για πολλούς, και για τη κάθε αδικία που γινόταν και που επικρατούσε σιγή ιχθύος, είμαστε όλοι υπεύθυνοι και συνυπεύθυνοι!
Τώρα στο ερώτημα που τίθεται για το αν το μέτρο αυτό θα έχει θετικό αποτέλεσμα θα το δούμε στο εγγύς μέλλον.
Ή θα υπάρξει ένα ακόμα κύμα αμφισβήτησης που θα οδηγήσει σε άλλες πιο δραστικές αν υπάρχουν λύσεις.
Γιατί όπως έχει πει και ο Μπέρξον: “ Το μέλλον ενός λαού είναι αβέβαιο, επειδή ακριβώς εξαρτάτε από τον ίδιο”.
Κατά πόσο τώρα ένα κεκτημένο καθεστώς μπορεί να αλλάξει, όταν ο λαός ήταν και παραμένει ανοχικός σε βαθμό κακουργήματος οδηγώντας τον πάντα σε δυσάρεστες προοπτικές , ο χρόνος θα δείξει.
Ίσως ο άνθρωπος σε αυτό πλέον το επίπεδο τεχνολογίας και εξέλιξης βρίσκεται στην πορεία από τον παρασιτισμό προς την Ελευθερία!!!

Κουντουρόγιαννη Βασιλική
Ελαφόνησος

Χίλια Μύρια Κύματα

19 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2011
Αυτός ακριβώς ο τίτλος είναι αντιπροσωπευτικός των όσων είδαμε χθες.
Το μικρό νησί μας βορά της θάλασσας και τα κύματα της να ¨σκάνε¨ μπροστά στα γεμάτα σ αστισμό μάτια μας.
Μα τι γίνετε εδώ!
Λες και βλέπαμε την ταινία ¨Χαβάη πέντε μηδέν.¨
Μας εντυπωσίασε τόσο πολύ το θέαμα, που οι κρουσταλλένιες μέρες μας φάνηκαν άχαρες και ανασαίναμε τη μυρωδιά της θάλασσας σαν γλυκό κρασί.
Το τοπίο από τη μιαν άκρη του νησιού μέχρι την άλλη στα παράλια, και στη παραλία μέσα του χωριού, θύμιζε βιβλική καταστροφή.
Είχε αλλάξει ριζικά λες και μέναμε σε άλλο νησί που ο Θεός δε γυρίζει μαζί του για να ασχοληθεί.
Το μουγκρητό της τόσο δυνατό σαν να μας έλεγε: “ Μη γελιέστε στο τόπο αυτό, κυρίαρχος είμαι εγώ. Τα έργα σας όσο μικρά ή μεγάλα κι αν είναι, μπορώ σε χρόνο μηδαμινό να τα γκρεμίσω και τη ζωή σας να ορίσω!”
Οι ομιλίες των ανθρώπων σαν βουητό μελισσών.
Και τη μπορείς να κάνεις?
Ακούς το βρόντο της και αναστενάζεις.
Πόσο θα κρατήσει αυτό?
Οι νεότεροι στους γερόλυκους του νησιού κάνουν την αυτονόητη ερώτηση.
Ακόμα λίγο θα κρατήσει και θα σταματήσει, ακούμε.
Και να σκεφτείτε ότι οι άνθρωποι αυτοί, το θυμός της εν πλω σε χαλεπούς καιρούς έχουν γνωρίσει, τότε που τα καΐκια δεν είχαν μηχανές και με τα πανιά και τα κουπιά έβγαιναν στο πέλαγος για να προσφέρουν στις πολυπληθής οικογένειες τους τα προ το ζην.
Και ύστερα λέμε και μπροστά τους ότι ζούμε σε δύσκολες εποχές.
Αλλά δε το έβαλαν κάτω, γιατί το ¨στοιχειό¨ αυτό το αγαπούσαν και το αγαπούν τόσο, όσο την ίδια τους τη ζωή, βλέπετε στις φλέβες τους κιλά όχι αίμα αλλά θάλασσα και δε μπορούν με τίποτα να σκεφτούν ότι θα μπορούσαν να τη στερηθούν.
Τη θαυμάζουν αλλά και τη σέβονται.
Και αυτό που μου έκανε περισσότερο εντύπωση είναι ότι, ενώ το νησί είχε υποστεί απίστευτες αλλαγές, η ομορφιά του για ακόμη μία φορά ανεπανάληπτη, τόσο που μας έκανε να γυρνάμε γύρω – γύρω και να προσπαθούμε να αποθανατίσουμε τις στιγμές γνωρίζοντας πως ίσως, δε ξαναζήσουμε τέτοιες.
Ποιος γερόλυκος του Τζακ Λόντον.
Μέσα στο χαμό να ακούς ιστορίες και να λες, πρέπει να τις συλλέξεις και ένα βιβλίο να εκδώσεις για να γνωρίσουν κι άλλοι τις νησιώτικες ιστορίες αυτές που μόνο δέος μπορούν να προκαλέσουν και οι νεότεροι να κάνουν ότι μπορούν ούτε σώστε το νησί αυτό να κρατηθεί και να διατηρηθεί τιμής ένεκεν σε όλους αυτούς που μας το παραδίδουν με κατάθεσή ζωής στην κυριολεξία και ψυχής.
Κουντουρόγιαννη Βασιλική
Ελαφόνησος

ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΣ & ΕΛΑΦΟΝΗΣΟΣ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΑ 150 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΗ ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΤΗΣ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΥ

Ἀρχιμ. Νεκταρίου Ν. Πέττα, δρ. Φ. &
Προέδρου τοῦ μή κερδοσκοπικοῦ Ἰνστιτούτου:
«ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΣ»

Ἑκατόν πενήντα χρόνια συμπληρώνονται ἀπό τήν ὁμολογιακή κοίμηση τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Χριστοφόρου τοῦ Παπουλάκου (+ 18-1-1861). Ὡστόσο ἡ βιωτή καὶ ἡ τιμή του, ἂν καί παρῆλθε ἐνάμιση αἰώνας, μένει πολύ ζωντανή στό σύγχρονο ρωμιό. Οἱ διῶκτες του νόμιζαν ὅτι μέ τό νά τόν φιμώσουν θά τόν «σκότωναν». Μπορεῖ νά τόν σκότωσαν σωματικά, ὅμως τό πνεῦμα καί ἡ Διδαχές του πῆραν σάρκα, ἔμειναν ζωντανές καί δυναμώνουν. Στή συνέχεια παρατίθεται ἕνα σύντομο βιογραφικό τῆς θρυλικῆς αὐτῆς μορφῆς.
Ὁ Μοναχός Χριστοφόρος Παναγιωτόπουλος ἤ Παπουλᾶκος εἶναι ἕνας σύγχρονος ἀπόστολος τῶν Ρωμιών καί τῆς Ὀρθοδοξίας. Παρά ταῦτα ἡ μορφή καί ἡ δράση του ἐπί ἑκατόν πενήντα καί πλέον χρόνια τελοῦσε ὑπό ἀμφισβήτηση καί παρεξήγηση μέσα στήν τεχνητή ὁμίχλη, τήν ὁποία εἶχαν δημιουργήσει ἡ κακία καί ἡ ἀντινομίες τῆς ἐποχῆς του, καί μόλις στίς μέρες μας ἀποκαθίσταται μέ ὅλη της τή λαμπρότητα.
Ὁ Παπουλᾶκος/κης γεννήθηκε μετά τό 1770 στόν Ἄρμπουνα τῶν Καλαβρύτων. Μετέρχονταν τό οἰκογενειακό ἐπάγγελμα τοῦ κρεοπώλη. Ἦταν ἄνθρωπος φιλήσυχος καί δίκαιος. Σέ ὥριμη ἡλικία βλέπει ἕνα οὐράνιο σημεῖο στήν οἰκία του, πού τόν προστάζει νά ἀφιερωθεῖ ἐξ ὁλοκλήρου στόν Χριστό ὡς κήρυκας μοναχός. Πιό ψηλά ἀπό τό χωριό του χτίζει τήν ἰδιόκτητη Σκήτη τῆς «Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου». Ἦταν ἁπλός καί κατεῖχε στοιχειώδεις γραμματικές γνώσεις· ὡς ἐκ τούτου δέν θά μποροῦσε νά κατακτήσει κάποια ὑπεύθυνη θέση στόν ἀνώτερο κλῆρο. Εἶχε ὅμως τήν τύχη νά ζήσει στήν πιό ἔντονη περίοδο τοῦ Ἔθνους μας. Συμμετεῖχε στή μεγάλη προετοιμασία καί στόν ἀγώνα γιά τήν ἀπελευθέρωση τῆς Ἑλλάδος ἀπό τό μακρόχρονο ὀθωμανικό ζυγό.
Ἔτσι ζυμώθηκε μέ τά ἐθνικά νάματα καί τήν πνευματικότητα, πού ἀπορρέουν ἀπό τή μακραίωνη παράδοσή μας καί τήν ἄνευ ὅρων καί ὁρίων προσήλωση τῆς ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας στήν Μεγάλη Μητέρα Ἐκκλησία. Καί ὅταν οἱ Βαυαροί καί τά ὄργανά τους θέλησαν νά ἀλλοιώσουν τό ἑλληνορθόδοξο πνεῦμα μέ ἀπαράδεκτες καί ὕποπτες καινοτομίες, ὁ Χριστοφόρος τέθηκε ἐπικεφαλῆς στόν ἀγώνα γιά τήν ἀλήθεια καί τήν ἐλευθερία. Μαζί του λόγιοι καί ὁσιώτατοι ρασοφόροι τῆς εποχής του, ὅπως ὁ ἐκ Κεφαλληνίας Κοσμᾶς Φλαμιάτος, ὁ Μεγαλοσπηλιώτης Ἰγνάτιος Λαμπρόπουλος, ὁ Κωνσταντῖνος ὁ ἐξ Οἰκονόμων, ὁ Διονύσιος Ἐπιφανιάδης, καί ἄλλοι Κολλυβάδες καί πνευματικοί ἄνθρωποι ἀπό ὅλα τά κοινωνικά καί μορφωτικά στρώματα.
Ὁ Παπουλᾶκος περιοδεύει σέ ὅλη τήν Πελοπόννησο, στήν Ἀττική καί σέ πολλά νησιά, ὅπως στίς Σπέτσες, στήν Ὕδρα, στόν Πόρο καί στήν Ἐλαφόνησο, διδάσκοντας τό Λόγο τοῦ Θεοῦ. Οἱ Διδαχές του εἶναι βάλσαμο καί ἐλπίδα γιά τούς ταλαίπωρους ἀνθρώπους τῶν περιοχῶν αὐτῶν. Παντοῦ στηλιτεύει τίς προσπάθειες τῆς ξενόφερτης ἐξουσίας καί τῶν προστατῶν αὐτῆς, πού προσπαθοῦν νά ἀλλοιώσουν τήν παράδοσή μας. Μέ τό λόγο του μεταμορφώνει τό λαό, ὥστε νά ἐπικρατεῖ ἀγάπη, δικαιοσύνη καί συγχώρηση. Ὁ Τύπος τῆς ἐποχῆς γράφει πώς: «ὅ,τι δέν κατάφεραν οἱ νόμοι, τό κατόρθωσε μέ τό κήρυγμά του ὁ Χριστοφόρος». Ἡ φιλανθρωπία καί ἡ καλοσύνη ἐξαπλώνονται παντοῦ, ἀπ’ ὅπου περνᾷ. Ἡ Ἱερά Σύνοδος ἀρχικά προτείνει νά τόν ἀφήσουν ἐλεύθερο, διαπιστώνοντας: «ὅτι ὅπου ἂν ἀπῆλθε, κηρύξας τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, οὔτε ἀγυρτίαν, οὔτε ἰδιοτέλειάν τινα ἐφάνη μετελθών, ἀλλ’ ἀφιλοκερδής ὤν, καὶ ἀκτήμων, καὶ ὡς ὁ ὑπὸ ἁπλοῦς ἁπλούστατος τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ κηρύξας, συνέστειλε καὶ παντελῶς ἔπαυσε διὰ τῆς διδασκαλίας του τὴν ζωοκλοπήν, τήν δενδροκοπίαν, τὴν ψευδορκίαν κ.τ.λ. καί … θεωρεῖ αὐτὸν τῆς κατ’ αὐτοῦ γενομένης κατηγορίας Ἀθῶον». Ὡστόσο οἱ ἰσχυροί φοβοῦνται καί πιέζουν τήν Ἱ. Σύνοδο νά ἐκδώσει ἀργότερα ἀπαγορευτική ἐγκύκλιο γιά τά κηρύγματά του. Ὁ Παπουλᾶκος ἐπιστρέφει στόν Ἄρμπουνα γιά περισυλλογή· ἀλλ’ ὅμως ὄχι γιά πολύ.
Ὁ ἀγώνας ἔχει γίνει γι’ αὐτόν σκοπός τῆς ὑπάρξεώς του. Ὅταν σέ λίγο ξαναβγαίνει στά χωριά καί στήν ὕπαιθρο, ἡ Πελοπόννησος ὁλόκληρη καί πολλά νησιά δονοῦνται ἀπό ἐνθουσιασμό. Τοῦ ἐπιφυλάσσουν πρωτοφανῆ γιά τά χρονικά ὑποδοχή. Μιά μεγάλη πνευματική λιτανεία διασχίζει ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον τό Μοριά μέ ἐπικεφαλῆς τόν Παπουλᾶκο. Παντοῦ τό πλῆθος μαζί μέ τόν κλῆρο τόν ἀποθεώνει καί τόν ἀκολουθεῖ ψάλλοντας τό «Τῇ Ὑπερμάχῳ Στρατηγῷ…».
Ἡ μεγάλη πορεία τῆς πίστεως φθάνει μέχρι τήν Καλαμάτα. Τότε ἡ Κυβέρνηση καί ἡ Ἱ. Σύνοδος ἀνησυχοῦν καί ἀποφασίζουν νά ἀντιδράσουν. Στρατός καί στόλος ἀποστέλλονται ἐναντίον τοῦ ἄοπλου Γέροντος, γιά νά καταστείλουν τό «κίνημα». Ὁ Παπουλᾶκος καταφεύγει στά ἀπρόσιτα βουνά τῆς Μάνης, ὅπου τόν προστατεύει μὲν ἡ ἀγάπη τῶν κατοίκων, θά τόν καταδώσει ὅμως τό πάθος τῆς φιλαργυρίας. Ἡ ἀμοιβή τῆς συλλήψεώς του εἶχε ὁριστεῖ σέ ἕξι χιλιάδες δραχμές καί ὁ προδότης, δυστυχῶς, βρέθηκε ἀνάμεσα στόν κλῆρο.
Ὁ ἀγωνιστής γιά ἕνα χρόνο ἐγκλείεται στίς ὑγρές καί ἀνήλιες φυλακές τοῦ Ρίου. Ὅταν μεταφέρεται στήν Ἀθήνα, γιά νά δικασθεῖ, κλῆρος καί λαός, μέ κλάματα καί δεήσεις, ὑποκλίνονται σέ ἐκεῖνον, ἀπ’ ὅπου περνᾶ. Τό Κράτος δέν τολμᾶ νά τόν δικάσει, γιατί ὁ λαός εἶναι μέ τό μέρος του καί ἕτοιμος νά ἀναιρέσει τίς συκοφαντίες. Μέ πιέσεις τῆς πολιτείας στήν Ἱ. Συνόδο περιορίζεται σωματικῶς διά βίου, περιφρουρούμενος στή Μονή Προφήτου Ἠλιού Θήρας καί ἀργότερα στή Μονή Παναχράντου Ἄνδρου. Οἱ ἐντολές τῆς ἐξουσίας σέ ὅλη τή διάρκεια τῶν ἐξοριῶν τοῦ Παπουλάκου εἶναι ἰδιαίτερα αὐστηρές. Οἱ διαταγές θυμίζουν δικτατορικά καθεστῶτα. Ἀκόμα οἱ ἀρθρογράφοι ἀναφέρονται σέ ἕνα δυσάρεστο γεγονός, ὅπου ὁ ἐπίσκοπος Ἄνδρου Μητροφάνης, σάπισε στό ξύλο τόν ὁμολογητή Χριστοφόρο: «Προσεκλήθη εἰς τήν Μονήν Παναχράντου Άνδρο ὁ λειτουργός Μητροφάνης... ἐξέρχεται καί προσκαλεῖ τόν γέροντα Παπουλᾶκον, ἵνα τόν νουθετήσῃ ὁ χρείαν ἔχων νουθεσίας καί ἀκούει παρ’ αὐτοῦ τό «ἰατρέ, θεράπευσον πρῶτον σεαυτόν». Ἀλλ’, ἀντί ἑνός λόγου τοῦ θείου Εὐαγγελίου, ραπίζει τόν δυστυχῆ αὐτόν γέροντα καί κατασυντρίβει ἐπί τῆς κεφαλῆς του παχεῖαν ράβδον. Εἴτα καταδεσμεύει αὐτόν εἰς κάθυγρόν τι καί σκοτεινόν δωμάτιον τῆς Μονῆς, ὅπως ἐκεῖ ἀποδώσῃ τάς τελευταίας πνοάς του. Ὁ παράτολμος Μητροφάνης κατεβαίνει εἰς τήν πόλιν καί διαδίδει ψευδῶς ὅτι ὁ πνέων τά λοίσθια γέρων ὕβρισε τό ἱερόν τοῦ Βασιλέως πρόσωπον. Μεσολαβήσει τοῦ δικηγόρου Ν. Σαριπόλου πρός τόν ἀπηνῆ Μητροφάνην, μεταφέρεται ὁ δυστυχής γέρων εἰς ἄλλο δωμάτιον, ἄλλως ὁ Χριστοφόρος Παπουλᾶκος ἤθελε κατακλείεσθαι σήμερον εἰς ἕνα ψυχρόν τάφον καί ὁ λεγόμενος Ἱεράρχης ἤθελεν εἶσθαι ὁ προφανής του ἀνθρώπου φονεύς». Μετά ἀπό αὐτό τό γεγονός ὁ δικηγόρος Ν. Σαρίπολος ζητᾶ νά δεῖ τόν τραυματισμένο γέροντα καί σημειώνει μεταξύ ἄλλων στήν ἀναφορά του: «Περιεργείας χάριν ἐζήτησα νά ἴδω τόν Παπουλᾶκον, καί τοῦτο μοί ἐπετράπη. Εἰς τήν θέαν λοιπόν ἀνδρός γέροντος ἐν καθύγρῳ κεκλεισμένου δωματίῳ, καί ἐπί τῆς ὑγρᾶς γῆς κειμένου, τό ράσον αὐτοῦ μόνον ὡς κλίνην ἔχοντος, πικρῶς συνεκινήθην, ἡ δέ λύπη μου ηὔξησε ὅτ’ ἔμαθον ὅτι ἦν καί ἀσθενής, καί ὅτι τῷ ἐγένετο καί ἀφαίμαξις ἐκείνην τήν ἡμέραν. Καίτοι ἐγίνωσκον τήν αἰτίαν, δι’ ἥν ὁ Παπουλᾶκος ἐτιμωρεῖτο οὕτως, ἠρώτησα ὅμως αὐτόν, οὗτος δέ μοί εἶπεν ὅτι τόν ἐκτύπησεν ὁ ἀρχιερεύς καί τόν ἐφυλάκισε, διότι ἐλάλησε πρός αὐτόν τήν ἀλήθειαν. Τίς δέ ἦτο ἡ κατά Παπουλᾶκον ἀλήθεια αὕτη; Ὅτι ὁ ἀρχιερεύς ἠγόρασε χρήμασι τήν ἐπισκοπήν, ὅτι τά δαπανηθέντα, ὡς εἰκός, ἔμελλε νά εἰσπράξῃ παρά τοῦ ποιμνίου του, ἵνα μή ζημιωθῇ, καί πρός τοῦτο μάλιστα ἔφερε τῷ ἀρχιερεῖ καί αὐτός ὁ Παπουλᾶκος τήν εἰσφοράν του δραχμήν μίαν».
Ἀλλά ὁ λαός δέν τόν λησμονεῖ. Ἀπ’ ὅλα τά Βαλκάνια ἔρχονται προσκυνητές στά σιδερόφρακτα κελλιά, ὅπου φυλάσσεται, γιά νά πάρουν τήν εὐχή του ἤ κομμάτι ἀπό τό ράσο του γιά ἁγιασμό. Κοιμήθηκε στήν Ἄνδρο στίς 18 Ἰανουαρίου 1861. Λίγο νωρίτερα ὁ φρουρός του ζήτησε συγγνώμη ἀπό τό Γέροντα καί τήν εὐλογία του, γιά νά γίνει Μοναχός. Εἶχε τήν πεποίθηση ὅτι κάτω ἀπό τήν κατάλευκη γενειάδα του ἐκπορεύονταν φῶς καί ἀλήθεια.
Ὁ Παπουλᾶκος κοιμήθηκε ἀγνοημένος ἀπό τούς ἰσχυρούς, πού προσπάθησαν καί μετά τό θάνατό του νά κηλιδώσουν τή μνήμη του. Ἀλλά ὁ κλῆρος καί ὁ λαός τόν ἤθελε πάντα κοντά του. Πολλοί Ναοί χτίζονταν στό ὄνομά του, ὅσο ἀκόμα ζοῦσε, προσωπικά του ἀντικείμενα τοποθετοῦνταν, μαζί μέ τή μορφή του σε δαγκεροτυπία, στά εἰκονοστάσια ὡς λείψανα. Ἀπό πατέρα σέ παιδί μέ εὐλάβεια μεταφέρεται ὁ σπόρος, πού ἔρριξε ὁ φωτισμένος αὐτός, ἀλλά καί θαρραλέος, ἀγωνιστής–μοναχός. Μέ σεβασμό ἀναφέρονται ὅλοι στήν πορεία τῆς ζωῆς του, ἀπό τό σπίτι του στόν Ἄρμπουνα Κλειτορίας μέχρι τή Μονή Παναχράντου, «ἐδῶ γεννήθηκε ὁ Παπουλάκος», ἤ «ἀπό ἐδῶ πέρασε», ἤ «σέ αὐτή τήν πέτρα ἀνεβασμένος κήρυξε».
Στήν ἐποχή του ὁρισμένοι ἀπό σύγχυση ἤ ἐμπάθεια τόν ἀποκάλεσαν ἀγύρτη, τό ἐπίσημο κράτος τόν συνέλαβε καί ἡ Ἱερά Σύνοδος, ὑπό τήν πίεση τῆς ἐξουσίας, τόν περιόρισε διά βίου σέ Μονές τῆς Θήρας καί τῆς Ἄνδρου. Ἀλλά ὁ λαός ἀπό γενιά σέ γενιά, σάν μέσα σέ θρύλο, μᾶς μεταλαμπαδεύει μέ εὐλάβεια καί σεβασμό τή μνήμη, τή φήμη καί τά σημεῖα του. Ἔτσι, τώρα πού ὁ χρόνος τόν ἀπομάκρυνε ἀπό τίς σύγχρονες περιστάσεις, μποροῦμε νά τόν δοῦμε καί νά τόν κρίνουμε καλύτερα.
Μετά πολλά χρόνια ἔρχεται ἡ ἀναγνώριση. Εἶναι καί αὐτό ἕνα ἀπό τά χαρακτηριστικά τῆς φυλῆς μας. Ἐδῶ οἱ ἥρωες, οἱ Ἅγιοι καί οἱ μεγάλες προσωπικότητες δέν ἀνακηρύσσονται οὔτε ἐπιβάλλονται μέ δόγματα μέ διατάγματα. Ἐδῶ τούς μεγάλους τούς ἀναδεικνύει ὁ λαός, ἀφοῦ ὁ χρόνος ξεκαθαρίσει τίς ὕποπτες ἀλληλεπιδράσεις τῆς ἐποχῆς καί τῶν συνανθρώπων τους.
Ἔτσι, ὁ Παπουλᾶκος, ὁ φτωχός Μοναχός, περνᾶ ἤδη στή χορεία τῶν Ἁγίων τῆς Ὀρθοδοξίας καί τιμᾶται τήν ἡμέρα τῆς κοίμησής του, τή 18η Ἰανουαρίου, καθώς καί τή 18η Αὐγούστου σέ ἀνάμνηση τῆς λιτάνευσης τῆς εἰκόνος καί τῆς τιμίας κάρας του, κατά τό θέρος τοῦ 1973, στήν Ἀχαΐα.
Ὅλοι ἐμεῖς ἀναγνωρίζουμε τήν προσφορά καί τήν τιμή τοῦ Παπουλάκου, στοιχώντας ἄλλωστε μέ τή σοφή καί θεόπνευστη κρίση τῆς σεπτῆς κορυφῆς τῆς Ὀρθοδοξίας, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, ὁ ὁποῖος ἐπευλογώντας σχετικό πόνημα τῆς ταπεινότητός μου (29.12.09) γράφει:
«Τῷ Ὁσιολογιωτάτω Ἀρχιμανδρίτῃ κυρίῳ Νεκταρίω Ν. Πέττα, τέκνῳ τῆς ἡμῶν Μετριότητος ἐν Κυρίω ἀγαπητῷ, χάριν, ἔλεος καὶ εὐλογίαν παρὰ τοῦ ἐν Τριάδι προσκυνουμένου Θεοῦ ἡμῶν.
Μετὰ χαρᾶς ἐδεξάμεθα τὴν ἀπὸ ε΄ Αὐγούστου λήγοντος ἔτους ἐπιστολὴν τῆς ὑμετέρας ἀγαπητῆς Ὁσιολογιότητος, ὑποβαλλούσης τὸ ὑπὸ ἔκδοσιν πόνημα αὐτῆς, τιτλοφορούμενον «Ὁ Ὁσιώτατος Μοναχὸς Χριστοφόρος ὁ Παπουλᾶκος στὴ Θήρα (1854) καὶ στὴν Ἄνδρο (1854-1861)», ἐν ᾧ ἐμπεριέχονται τὰ ἀφορῶντα εἰς τὸν βίον καὶ τὴν δράσιν τοῦ θερμουργοῦ τούτου κήρυκος τοῦ εὐαγγελικοῦ λόγου, καὶ δὴ τὰ περὶ τοῦ ἀναγκαστικοῦ ἐγκλεισμοῦ αὐτοῦ εἰς τὰς Ἱερᾶς Μονὰς Προφήτου Ἠλιοῦ Θήρας καὶ Παναχράντου Ἄνδρου.
Ὁ Ὁσιώτατος Μοναχὸς Χριστοφόρος, ὁ ἐπικληθεὶς «Παπουλᾶκος», ἀπεστάλη ὑπὸ τοῦ Θεοῦ ἐν ζήλῳ Ἠλιοῦ, διὰ νὰ κηρύξῃ τὰ θεῖα δικαιώματα, νὰ διδάξῃ τὴν πατρῴαν πίστιν καὶ νὰ ἐλέγξῃ ὀθνείας ἐπιδράσεις εἰς τὴν λειτουργίαν τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ καὶ κοινωνικοῦ σώματος.
Ἠγαπήθη μὲν σφόδρα ὑπὸ τοῦ εὐσεβοῦς λαοῦ τοῦ Θεοῦ, ὅστις ἀνεγνώρισεν ἐν τῷ προσώπῳ αὐτοῦ τὸν ἐκφραστὴν τὴν γνησίας ἐκκλησιαστικῆς παραδόσεως καὶ εὐσεβείας, ἐδιώχθη δὲ ὑπὸ τῶν κρατούντων, δι’ οὓς ἐγένετο κατὰ τὸ ψαλμικὸν «βαρὺς καὶ βλεπόμενος» ὡς δῆθεν ὑποκινητὴς στάσεως κατὰ τοῦ πολιτεύματος, καὶ ἐκοιμήθη ὁσιακῶς ἐν τῇ Ἱερᾷ Μονῇ Παναχράντου τῆς Ἀνδρου, διανύων ἐν αὐτῇ τὴν ἐπιβληθεῖσαν αὐτῷ ἐκκλησιαστικὴν ποινὴν ἐγκλεισμοῦ.
Ἡ μνήμη του ἐπεβίωσε μέχρι σήμερον ἀγαθὴ ἐν τῷ ἐκκλησιαστικῶ πληρώματι, ἣν προβάλλει καὶ ἡ ὑμετέρα Ὁσιολογιότης διὰ τοῦ ἀξιολόγου αὐτοῦ πονήματος, τὸ ὁποῖον εἴμεθα βέβαιοι ὅτι θὰ ὠφελήσῃ ποικιλοτρόπως τοὺς ἀναγνώστας καὶ θὰ ἐπιδράσῃ εἰς τὰς καρδίας αὐτῶν πρὸς πνευματικὴν οἰκοδομήν, ἐμμονὴν εἰς τὴν πίστιν καὶ καλλιέργειαν ὑγιοῦς ἐκκλησιαστικῆς συνειδήσεως.
Ἐπὶ δὲ τούτοις, συγχαίροντες πατρικῶς τῇ ὑμετέρᾳ Ὁσιολογιότητι διὰ τὸν κόπον αὐτῆς, παρέχομεν ἐκθύμως τὴν Πατριαρχικὴν ἡμῶν εὐλογίαν πρὸς εὐόδωσιν καὶ καρποφορίαν τῆς ἀξιολόγου ταύτης ἐκδόσεως, καὶ ἐπικαλούμεθα ἐπ’ αὐτὴν τὴν χάριν καὶ τὸ ἄπειρον ἔλεος τοῦ Θεοῦ.
‚βθ΄ Δεκεμβρίου κδ΄
διάπυρος πρὸς Θεὸν εὐχέτης
Ὁ Κωνσταντινουπόλως Βαρθολομαῖος».

Πρός τόν σκοπόν τῆς προβολῆς καί ἀναδείξεως τοῦ βίου καί τοῦ ἔργου τοῦ ὁσίου Χριστοφόρου, προβήκαμε στήν ἵδρυση τοῦ φερωνύμου Ἰνστιτούτου, στήν ὀργάνωση ἐπιστημονικῶν συνεδρίων καί στήν ἔκδοση βιβλίων σχετικῶν μέ τόν Ἁγιοπατέρα καί μέ ἄλλες, ἄγνωστες ὡς τώρα, μορφές τοῦ Γένους καί τῆς Ἐκκλησίας. Ἕνα ἱστορικό ἔργο, πού εἶναι ἀφιερωμένο στά ἑκατόν πενήντα ἔτη ἀπό τήν κοίμησή του καί προβάλει τόν πραγματικό Παπουλᾶκο μέσα ἀπό ἱστορικά ντοκουμέντα εἶναι τά: Πρακτικά τοῦ Α' Πανελληνίου Ἐπιστημονικοῦ Συνεδρίου ἐν Κλειτορίᾳ τῇ 26ῃ καί 27ῃ τοῦ μηνός Σεπτεμβρίου 2009 μέ θέμα: «Ὁ Ὅσιος Χριστοφόρος Παπουλᾶκος» & «Πρακτικά τῆς Α' Ἐπιστημονικῆς Ἡμερίδος ἐν Θήρᾳ τῇ Πέμπτῃ 23ῃ τοῦ μηνός Ἰουλίου 2009 μέ θέμα: «Ὁ Ὁσιώτατος Μοναχός Χριστοφόρος Παπουλᾶκος στή Θήρα καί στήν Ἄνδρο».
Πρόκειται γιά ἱστορική ἔκδοση ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς συμπληρώσεως 150 ἐτῶν ἀπό τήν κοίμηση τοῦ ἀοιδίμου Μοναχοῦ (+18/1/1861-2011). Στήν προσεγμένη πολύτιμη αὐτή ἔκδοση, πού ἀποτελεῖται ἀπό 260 σελίδες καί κοσμεῖται ἀπό σπάνιο ἔγχρωμο φωτογραφικό ὑλικό, καταγράφεται γιά πρώτη φορά ἐπιστημονικά καί μέ βάση πρωτογενεῖς πηγές ὁ βίος, ἡ δράση καί ἡ προσφορά τοῦ Παπουλάκου. Παράλληλα παρατίθενται ὑπεύθυνες κρίσεις γιά τήν προσωπικότητα τοῦ σημειοφόρου καί ὄντως χριστοφόρου ἐκείνου Γέροντος ἀπό τόν Παναγιώτατο Οἰκουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαῖο, τόν Μακαριώτατο Πατριάρχη Ἀλεξανδρείας κ.κ. Θεόδωρο, πλῆθος Ἱεραρχῶν τῆς Ἑλλαδικῆς καί ἄλλων Ἐκκλησιῶν, Πανεπιστημιακούς καθηγητές, λογίους καί ἀνθρώπους τῶν Γραμμάτων.

Λαχειοφόρος Αγορα - Συλλόγου Γονέων & Κηδεμόνων

Ο Σύλλογος Γονέψν και Κηδεμόνων των σχολείων της Ελαφονήσου μεταφέρει την ημερομηνία της λαχειοφόρου (σκάφος ΝΗΡΕΥΣ 4.55 μ. και μηχανή MERCURY και κονσόλα αξίας 10.000 €) από 30/01/2011 σε 25/04/2011 , λόγω μη εξάντλησης των λαχνών . Στόχος της λαχειοφόρου είναι η κατασκευή αυτόνομων τουαλετών για το Γυμνάσιο και η επισκευή των υπαρχόντων (δημοατικού-γυμνασίου) . Σας προσκαλούμε την Δευτέρα 25 Απριλίου (μετά το Πάσχα) στην καφετέρια Αγνάντι ώρα 12.00 μμ να πεοβούμε μαζί στην ανωτέρω κλήρωση. Σας ευχαριστούμε θερμά για την κατανόηση και την στήριξη που μας παρέχεται σε δύσκολους για όλους καιρούς .
Τηλέφωνα επικοινωνίας 6971891645 (Λιάρου Εφη) και 6977016276 (Μπελτεγρής Γιώργος)

Ταξίδεψε ο Τεφλέμης

Ανήμερα του Αγίου Γιάννη στις 07 του Γενάρη έφυγε απο την ζωή ο μπάρμπα Γιώργος Αρώνης "Τεφλέμης". Ηταν ένας άνθρωπος αγαπητός καλοσυνάτος γεμάτος χιούμορ και αγάπη για τον τόπο και τους ανθρώπους . Θα τον θυμάμαι πάντα με αγάπη , θα τον θυμάμαι με το ψάθινο καπελάκι του να πηγαίνει για τραίνι και να συναγωνίζεται ποιός θα πιάσει το μεγαλύτερο χταπόδι. Θα τον θυμάμαι πάντα στην γωνιά του δρόμου , δίπλα στο σπίτι να αγναντεύει την θάλασσα .Εχω ξαναπεί ότι εάν έχουμε μέσα στην καρδιά μας τους ανθρώπους που φεύγουν απο αυτό το κόσμο είναι σαν να τους έχουμε πάντα κοντά μας , πάντα δίπλα μας . Ο μπάρμπα Γιώργος είναι πιά μαζί με την παρέα του στον Αγιο Γιάννη και περνά ακόμη καλύτερα....

Εκλογή μελών Προεδρείου Δημοτικού Συμβουλίου Ελαφονήσου

Πραγματοποιήθηκε σήμερα 2 Ιανουαρίου 2011, στις 12.00 -κατόπιν πρόσκλησης του συμβούλου του επιτυχόντος συνδυασμού που εκλέχθηκε με τις περισσότερες ψήφους κ. Ανομίτρη Διονύσιου- η πρώτη ειδική συνεδρίαση του νέου Δημοτικού Συμβουλίου με ημερήσια διάταξη την εκλογή του Προεδρείου του Δημοτικού Συμβουλίου και των μελών της Οικονομικής Επιτροπής, όπως ορίζει ο νόμος.

Τα αποτελέσματα των εκλογών έχουν ως εξής:

Προεδρείο Δημοτικού Συμβουλίου
Πρόεδρος: Αρώνης Γεώργιος του Σταύρου
Αντιπρόεδρος: Λιάρου Ευσταθία του Μιχαήλ
Γραμματέας: Αρώνη Μαρία του Σταύρου


Μετά την εκλογή του Προεδρείου του Δημοτικού Συμβουλίου ο νεοεκλεγείς Πρόεδρος κ. Γεώργιος Σ. Αρώνης κάλεσε το Συμβούλιο για την εκλογή των τακτικών και αναπληρωματικών μελών της Οικονομικής Επιτροπής.

Οικονομική Επιτροπή

Τακτικά Μέλη:
Ανομίτρης Διονύσιος του Αναργυρίου
Αρώνη Μαρία του Σταύρου
Αρώνης Αντώνιος του Νικολάου
Αρώνης Σταύρος του Χαράλαμπου
Λιάρος Χαράλαμπος του Κοσμά
Μελάς Ιωάννης του Μιχαήλ

Αναπληρωματικά Μέλη:
Αρώνη Μαρία του Γεωργίου
Αρώνη Πηνελόπη του Νικολάου
Αρώνης Μιχαήλ του Παναγιώτου
Λιάρου-Μέντη Σταυρούλα του Παναγιώτη
Ρουμάνης Ιωάννης του Παναγιώτη

Χρέη Προέδρου της Οικονομικής Επιτροπής εκτελεί ο Δήμαρχος κ. Παναγιώτης Μ. Ψαρομμάτης.

Η θητεία όλων των εκλεγμένων είναι διετής (2011-2012). Στην αρχή της επόμενης διετίας της δημοτικής περιόδου η διαδικασία θα επαναληφθεί.